W Miami piątkowe, wydłużone treningi dały wreszcie czytelniejszy obraz układu sił przed sprintem. Mercedes nadal wygląda najlepiej w tempie wyścigowym, ale Red Bull wyraźnie zbliżył się po przerwie wykorzystanej na rozwój samochodu.
Dłuższe przejazdy pokazały więcej niż pojedyncze szybkie okrążenie
Format sprintu dał w ten weekend rzadką okazję do solidnej analizy. 90 minut treningu pozwoliło zespołom pojeździć dłużej, z większą ilością paliwa i w warunkach bliższych tym wyścigowym. To ważne, bo właśnie wtedy najlepiej widać nie tylko czyste tempo na jednym kółku, ale też to, jak auto zachowuje się, gdy opony się grzeją, a samochód zaczyna być coraz bardziej obciążony.
W tym właśnie elemencie Mercedes znów wyglądał najmocniej. Kwalifikacje nie były dla tej ekipy tak efektowne, ale w dłuższym tempie wyścigowym samochody Srebrnych Strzał wypadły bardzo solidnie i to one wyznaczały punkt odniesienia dla reszty stawki.
Red Bull nie był już jednak tak daleko z tyłu jak wcześniej. Po przerwie wykorzystanej na wprowadzanie zmian w bolidzie zespół wyraźnie skrócił dystans do Mercedesa, co może mieć duże znaczenie w dalszej części weekendu. W sprincie liczy się nie tylko tempo na starcie, ale też stabilność na dystansie i umiejętność trzymania opon w ryzach.
Dla kibiców i rywali to ważny sygnał: układ sił nie wygląda na zamrożony. Mercedes ma przewagę tam, gdzie widać ją najtrudniej — w długim przejeździe i zarządzaniu wyścigiem. Red Bull pokazuje za to, że potrafi szybko reagować i wraca do gry, nawet jeśli nie jest jeszcze idealnie tam, gdzie chciałby być.
Na takim tle dalsza część weekendu w Miami zapowiada się ciekawie. Jeśli potwierdzi się tempo Mercedesa, zespół może realnie naciskać w wyścigowej części rywalizacji. Red Bull z kolei ma powody do ostrożnego optymizmu, bo poprawa jest wyraźna, ale nadal nie gwarantuje pełnej kontroli nad sprintem i niedzielnym wyścigiem.
